مجله خبری لحظه نما| اخبار روز، آشپزی، دکوراسیون، سبک زندگی
کد خبر: ۲۲۹۸۶
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۰
تعداد بازدید: ۱۲۱۷
آتیلا پسیانی برای این زندگی دوگانه در حوزه بازیگری، احتمالا دلایل خاص خودش را دارد و خودش بهتر از هر کس دیگری می داند که چرا این نقشها را قبول می کند
فروش اسید فسفریک
هیولاهای مرموز
نرخ ارز
از تئاتر تجربی و متفاوت تا نقش های سفارشی بی روح تلویزیون
مجله خبری لحظه نما: آتیلا پسیانی زندگی دوگانه ای را در تئاتر و سینما دارد، او همان قدر که در تئاتر مدعی اجراهای تجربی و خلاقانه است، در تلویزیون به راحتی اب خوردن هر پیشنهادی را می پذیرد و گاه در نقش هایی ظاهر می شود که نه نسبتی با کارنامه تئاتری او دارند و نه ارزشی برای باقی ماندن در حافظه، انگار آتیلا پسیانی دنیای تئاتر - که دوست دارد، پدر تئاتر تجربی ایران بعد از انقلاب نامیده شود - وقتی به تلویزیون می رسد و بازی در تله فیلم و سریال، نه آنچنان سخت گیراست که انبوهی از نقشهای بی رنگ و خاصیت را بازی نکند و نه از چنان روح تجربی برخوردار است که حداقلی از خلاقیت را در اجرای این نقش ها بروز دهد .

او برای این زندگی دوگانه در حوزه بازیگری، احتمالا دلایل خاص خودش را دارد و خودش بهتر از هر کس دیگری می داند که چرا این نقشها را قبول می کند و حاضر می شود در چنین سریالها و تله فیلم هایی بازی کند، اما برای کسی که دورا دور حوزه فعالیت او را در تئاتر و تلویزون رصد می کند، این میزان فاصله در انتخاب ها سرگیجه اور است. اگر بپذیریم که او برای رقم دستمزد و چرخاندن چرخ زندگی، دست به چنین انتخاب هایی میزند و در قالب چنین نقش هایی در میاید، باز هم مقایسه این نقشها با ادعاهایی که او در حوزه تئاتر دارد، آنقدر فاصله دارد که با هیچ چسبی به هم نمی چسبد.

پسیانی که حتی در رفتارهای روزمره و مواجهه با اتفاقات ریز و درشت اطرافش، می کوشد چهره ای آوانگارد (پیشرو) از خودش به نمایش بگذارد، در مواجهه با تلویزیون آنچنان بی اراده و بدون اختیار می شود که آدم میماند، آن آتیلا پسیانی را باور کند که با همشهری جوان مصاحبه می کند، سوال ها را پاسخ می گوید، اما پس از گرفتن متن از خبرنگار، قید جواب هایش را می زند، یا آن بازیگری که حتی فرصت حضور در برنامه های تلویزیونی را هم از دست نمی دهد تا روبه روی مجری ها بنشیند و بدون هیچ ردی از ادا و اطوارهای آوانگارد، به هر پرسشی پاسخ دهد. در تلویزیون انگار، او کاملا فرد دیگری است، پلیس می شود، دزد می شود، نقش ماموران گارد پرواز را بازی می کند، شهید می شود، حاجی می شود و خلاصه به هر شکل و شمایلی درمیاید، بدون انکه ذره ای این شک را به دلش راه بدهد که این سریال، این متن، و این نقش، اجرایش در حد و اندازه بازیگری مثل او نیست. بازیگری که قرائت های تازه (به زعم خودش) از چخوف دارد، به سراغ اجرایی متفاوت از متن شکسپیر می رود و گاه کارهایی را اماده می کند و روی صحنه میبرد که در پیچیده گویی به درجه ای می رسد که فقط خودش آن را می فهمد و بس.

پسیانی سینما هم البته تفاوت چندانی با پسیانی تلویزیون ندارد؛ کارگردان آوانگارد تئاتر ما در این مدیوم هم خیلی وقتها، بیخیال ادعاهای هنری اش می شود و متن هایی را می پسندد و قرارداد بازی در فیلم هایی را میبندد که از بازیگری که دنیایی از تئوری و تجربه را روی صحنه پشت سر گذاشته، پذیرش ان بعید است. این نقش ها گاه تنه به نقش هایی میزنند که بازیگران تازه کار تئاتر برای دیده شدن و ورود به دنیای بازیگری در سینما و تلویزیون آنها را بازی می کنند و... دیگر هیچ.
پسیانی البته این زرنگی را دارد که هیچ وقت خودش را در معرض این پرسش قرار ندهد که چرا اینقدر عوالمش در تئاتر و سینما و تلویزیون با هم متفاوتند. نگاهی به سریال هایی که او در ۱۰ سال گذشته بازی کرده به خوبی نشان می دهد که پسیانی در این مدیوم هیچ علاقه ای به سختگیری ندارد و ترجیح میدهد به هر شکلی که هست حضورش را در این عرصه حفظ کند تا اینکه دست رد به سینه پیشنهادها بزند.

البته یک قرائت دیگر هم این وسط می تواند به وجود بیاید؛ قرائتی که از برخورد این دو رویکرد ناشی میشود و نشان میدهد که استاد تئاتر تجربی ما که سابقه حضور در کارگاه نمایش (مرکز تئاتر آوانگار ایران در سالهای پیش از انقلاب با حضور کارگردانان و نویسندگانی چون بیژن مفید، اسماعیل خلج، عباس نعلبندیان و...) را هم دارد، هیچ کدام از این تصاویر نیست. او فقط بازیگری است که سعی می کند هرازگاهی ادای یک شخصیت را دربیاورد، گاهی تئاتری آوانگارد و گاهی بازیگر دست چندم تلویزیون، بازیگری که خیلی راحت مقابل دوربین ها می تواند برای هر جمله بی حس و حال وبدی که نام دیالوگ گرفته حسی تصنعی و کلیشه ای بسازد و در مقابل روی صحنه طوری ظاهر شود که انگار فقط اوست که می داند دارد چه می کند، حالا منتقدان و مخاطبان معنی ای برای کارش در تئاتر نمی یابند، مشکل خودشان است و ربطی به هنر کارگردانی و بازیگری هنرمند آوانگاردی به نام آتیلا پسیانی ندارد.

گذر روزگار نشان می دهد که بالاخره چه تصویری از پسیانی واقعی است و کدام رویکرد او در نهایت در ذهن مخاطبان باقی میماند.

زندگی دوگانه آقای پسیانی روی صحنه تئاترودنیای تلویزیون و سینما حالا وارد مرحله جدی تری شده، مرحله ای که دیگر نمیشود مانع از دیده شدنش با پزهای روشن فکرانه و آوانگارد شد. کسی چه میداند؟

جدیدترین روش جوانسازی واژینال
سبک زندگی
کودک وبانوان
گردشگری
فناوری اطلاعات
سلامت
آشپزی
چهره ها
دکوراسیون
رازهای موفقیت
سرگرمی
نام:
ایمیل:
* نظر: