مجله خبری لحظه نما| اخبار روز، آشپزی، دکوراسیون، سبک زندگی
کد خبر: ۲۳۵۴۳
تاریخ انتشار: ۲۳ تير ۱۳۹۵ - ۰۹:۰۰
تعداد بازدید: ۶۱۵
چگونه خلاقیت داشته باشیم؟
فروش اسید فسفریک
هیولاهای مرموز
نرخ ارز
خ مثل خلاقیت؛ در اکنون شناور بودن
مجله خبری لحظه نما:فراموش نکنید هر طرح و ایده ای که به ذهنتان متبادر میشود، در حیطه توانایی مطلق شما وجود داشته است. این طرح مانند یک فکر زیبا و مشتاق خلق است که از سوی یک مخاطب کشف می شود. کسی که استعداد یافتن این طرح را داشته باشد و شوق و همت اجرای آن را نیز به دست آورده باشد.

پس زمانی که طرح و ایده ای به ذهنتان وارد می شود، به این نکته توجه داشته باشید که روح طرح، مشتاق خلق شدن است و رابطه شما با آن ایده و فکر یک رابطه دوطرفه محسوب می شود. این احساس متقابل به طراح این حس را منتقل میکند که با ان فکر ایجاد شده به طور موازی درحال حرکت به سمت آفرینش است. اولین تاثیر مثبت این نوع نگاه کردن، این است که علاوه بر شما که طراح هستید، خود طرح نیز حامی شماست و مشتاق اجراشدن است. کسانی که کارهای خلاق انجام میدهند، کاملا متوجه نکته ای که اشاره کردم، می شوند. رابطه خالق با فکریا طرح در مرحله اولیه کار بسیار اهمیت دارد؛ زیرا با ایجاد این رابطه عاطفی در مراحل بعدی ما را با قوت همراهی میکند تا پیش برویم. مرحله بعدی پیش از خلق اثر همراه خودتان را از بند زمان (ذهن) و مکان (موقعیت) رها کنید. در این مرحله مراقب باشید به آنچه احساس میکنید، توجه کنید، نه آنچه که هست یا بوده و یا قبلا تجربه کرده اید. نام این مرحله را من «مراقبه خلاق» گذاشته ام؛ یعنی سلوک یک انسان برای ورود به عالم خلاقیت و خلق، هیچ طرح و فکرتازه ای در زمان گذشته و آینده خلق نمی شود: چرا که خلاقیت محصول زیستن در زمان حال است؛ پس قبل از خلق هراثری خود را از قید زمان خلاص کن. سعی کن تمرکزت در لحظه حال باشد و در اکنون شناور جاری شوی.

از موقعیت مکانی خودت را رها کن، موقعیتی که اینجا و اکنون و دیروزتو را تعریف و محصور می کند و بکوش ازآن چیزی که هستی و ازآن مکانی که در آن واقع شدی، آزاد وهیچکس شوی. چرا میگویم باید هیچکس شوی؟ زیرا موقعیت شما ازنظرشخصیتی، چه بالا باشد و چه پایین، یک تصویرثابت است که مانع شیطنت و بازیگوشی کودک درونتان می شود. یادت باشد کودک، کودک است و با احساساتش با دنیای پیراموناش ارتباط برقرار میکند و برای این کار از حواسش بهره می برد. حواس برای آزادانه ارتباط برقرارکردن نیاز به ذهنی خاموش دارند؛ مثلا وقتی ذهنت درگیراست، طعم و مزه غذا را نمی فهمی و فقط غذا را می خوری، ولی زمانی که ذهن خالی و خلوت است، متمرکزروی طعم و مزہ میشوی، حواستان هوشیار، بیدار و حساس است ، برگردیم به ساحت خلق، زمانی که من به عنوان مدیرعامل شرکت یا ... در حال خلق هستم، باید از تصوری که نسبت به خود م دارم، رها شوم تا «کودک درونم ازادانه تصور کند». کودک درون اگردر بند شخصیتی ازپیش تثبیت شده باشد، نمی تواند خلق کند؛ زیرا احساس آزادی نمیکند. نگران بایدها و نبایدها، درست و غلطها، خوب یا بدها، زشت یا زیباها می شود. این بخش والد ماست که در این گونه موارد فعالیت میکند و متاسفانه با اوامرش مانع خلاقیت درون ما می شود. لطفا مطالبی را که عنوان کردم، با دقت مرور بفرمایید؛ زیرا نکته کلیدی در زمان خلاقیت، آزاد کردن کودک درون است؛ پس ازهرتصور و تصویری خلاص شوتا کودک درون، موقعیت آفرینش را با احساس امنیت لمس کند و در امنیت درون به نقشی که مایل به خلقش است، بیندیشد. این نکته بسیار اعجاز می کند. بارها در خلق هرراهکاری تجربه کرده ام، زمانی که با موقعیت کنونی دنبال چاره ای ممکن نیست بتوانی خلق کنی. شاید راهکارهایی را تقلید کرده و کاری را که دیگران به انجام رسانده اند به شکلی دیگر تزئین کنی و به دیگران به عنوان یک کارنو و بدیع بقبولانی ولی خودت می دانی این اثر تو نیست و تودرمراحل تکراردیگری و دیگرانی به همین علت احساس خوش آفرینش از هیچ را تجربه نمیکنی.

چرا می گویم آفرینش از هیچ؟ زیرا تا از کلمات خالی و تهی نشویم، شاعر تازه ای به دنیا نمی آوریم. تا از تصاویرپاک نشویم، طرح تازه ای نمی آفرینیم. تا از ایده ها خلاص نشویم، طرح بدیع شکار اندیشه ما نخواهد شد.

شکستن ساختارهای از پیش تعیین شده مرحله بعدی ماست. به هیچ ساختاری دل نبند. همه قوانین و قواعد عروضی و طراحی و مهندسی در زمان خلاق باید در ذهن فروبریزد. شاید بهتر است بگویم ناچاراست فرو بریزد؛ زیرا ساختن یک ساختمان نوجز با فروپاشی ساختمان کلنگی پیشین ممکن نیست. قرار نیست ساختمان کلنگی را بزک کنیم و قرار است چندین طبقه به این ساختمان اضافه کنیم یا طرحی نو و بدیع خلق کنیم؛ پس همه باورهایت را به هم بریز تاجسارت و شهامت خلق کردن بیابی.

خلاقیت نیازمند شهامت و جسارت است. باید بتوانی از صفر شروع کنی. هرگونه حفظ مصالحی از قبل می تواند مانع نوآوری ات شود به همین علت یک انسان خلاق در اتاق فکر اجازه دارد هرچه خواست، بگوید. روش من در اتاق فکربا آزادکردن افکار مخاطبانم آغاز میشود، مثلا از آنها میپرسم چه چیزی ناراحتتان می کند؟ آیا احساس می کنید کسی در این جمع زیادی حرف میزند یا دیکتاتوروار افکارش را به ما تحمیل می کند. با خالی کردن افکارشان گویی لباس های اضافی روح را درمی آوریم و فکر برهنه می شود و مهیا؛ آنگاه می توانید هرچه خواستید، بر او بپوشانید.

نکته بعدی در ساختارشکنی، تغییردادن مفاهیم است؛ مثلا برخی واژه ها برای ما چنان تثبیت شده اند که امکان تغییردادن آنها وجود ندارد. تمرین کنید که چگونه میتوان از این واژه ها به گونه ای دیگر استفاده کرد. این روش به خصوص برای تبلیغات بسیار موثر است و به ما امکان خلق واژه های بسیار بدیع را می دهد. قدم بعد از ساختارشکنی این است که به خودت پیام بده: «هیچ محدودیتی برای تصورکردن نداری . به خودت اجازه بده خطا کنی و از خطا کردن نترس.»

فراموش نکن هرچه که امروزهستی، حاصل خطاهای توست. آزمون و خطا ما را به اثبات میرساند. عمل کردن، بی واهمه قضاوت شدن، نطفه خلق است و لازم است پس از خلق کردن همواره مراقب ظرفیت بالای نقدپذیری ات باشی. شعار یک انسان خلاق این است: «من مشتاقم نقدم کنند؛ زیرا هر نقدی یا مرا اصلاح می کند یا تقویت.»

بعد از خلق، از متفاوت بودن نترس؛ زیرا هراثر خلاقی درابتدا متفاوت به نظر آمده است، وقتی پذیرفته و تحسین شده، دچار رخوت شده و در همان شکل مانده، پس مراقب تحسین و تقدیرو تاییدات هم باش که آفت خلاقیت است. تو خلق می کنی؛ چون ناچاری خلق کنی و خلاقیت هم بخش الهی توست و به معنای دیگر خلق کردن تداوم حس ماندگاری است. همین ... تو نیازی به تایید و یا ترس از تکذیب نداری. تو مومنانه می آفرینی و این، میراث توست؛ پس آگاه باش!

جدیدترین روش جوانسازی واژینال
سبک زندگی
کودک وبانوان
گردشگری
فناوری اطلاعات
سلامت
آشپزی
چهره ها
دکوراسیون
رازهای موفقیت
سرگرمی
نام:
ایمیل:
* نظر: