مجله خبری لحظه نما| اخبار روز، آشپزی، دکوراسیون، سبک زندگی
کد خبر: ۲۳۵۸۶
تاریخ انتشار: ۲۹ تير ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۰
تعداد بازدید: ۲۶۵۰
چگونه آینده ای موفق داشته باشیم - زمان با سرعت در حال سپری شدن است و شما هر لحظه در حال از دست دادن فرصتی ناب هستید.
فروش اسید فسفریک
هیولاهای مرموز
نرخ ارز
از زندگی خود یک شاهکار بسازید
مجله خبری لحظه نما:شما به این دنیا پا گذاشته اید تا از خود شاهکاری بی بدیل خلق کنید. اگر وقت کنید تمامی ابزار ساخت آن را هم در اختیار دارید، آیا دوست دارید دست به کار شوید؟ اما اگر دوست دارید به چنین جایگاهی برسید، چرا تا کنون به شاهکارآفرینش تبدیل نشده اید؟! حتماً می گویید: "خب... شرایط آن فراهم نشده است." شاید هم منتظر هستید تا دیگران به کمک شما بشتابند و این کار را انجام دهند. اگر کسی را مقصر می دانید یا منتظر معجزہ هستید، فقط و فقط وقت خودتان را تلف کرده اید. زمان با سرعت در حال سپری شدن است و شما هر لحظه در حال از دست دادن فرصتی ناب هستید. البته هزینه این فرصتهای از دست رفته را هم کسی جز خود شما نخواهد پرداخت و متأسفانه دیر یا زود متوجه می شوید که دیر شده است.

شاید برای شما هم این سؤال پیش آمده باشد: «من میخواهم به شاهکاری بی بدیل تبدیل شوم؛ اما باید چه کنم؟ یا از کجا شروع کنیم ؟» شما باید دست به کار شوید و هم اکنون خود کار را بردارید و به پرسش هایی که در ادامه در پیش روی شماست پاسخ دهید. ابتلا ما به سه زمان نیاز داریم.

۱. گذشته

۲. حال

3. آینده

در ادامه، دو زمان را بررسی می کنیم.
۱. زمان گذشته: ابتدا مروری داریم بر گذشته یا دیروز، از کارهایی که در گذشته انجام داده اید لیستی تهیه کنید. منظورم کارهایی است که به انجام دادن آنها افتخار می کنید و دوست دارید در همه جا آنها را فریاد بزنید و به دیگران اعلام کنید: حتی شاید دوست داشته باشید که از مجرای رسانه ها، کارهایتان را به اطلاع دیگران برسانید؛ برای مثال، کتابی نوشته اید. اثری هنری از خودتان بر جای گذاشته اید. تغییری در زندگی دیگران ایجاد کرده اید. فرزندی تربیت کرده اید که باعث افتخار شما شده است یا در حوزه ورزشی و هنری، صاحب مدال و جایزه ای ارزشمند شده اید. دست کم ده مورد را یاد داشت کنید.

۲. زمان حال: اکنون خود را چگونه سپری می کنید؟ اگر قرار باشد ساعت ۲۴ امشب پایان زندگی تان اعلام شود، برای کدام یک از کارهایتان افسوس می خورید. ایا با خودتان می گویید: "ای کاش چنین کارهایی را انجام نداده بود م!" شاید دلتان بخواهد چنین کارهایی را فراموش کنید و هیچ کسی هم از آنها باخبر نشود. دست کم ده مورد از آنها را یاد داشت کنید.

سپس لیست دیگری تهیه کنید. این بار مواردی را بنویسید که حسرت انجام ندادنشان را می خورید و آرزو دارید فرصت دیگری به شما داده شود تا بتوانید آنها را به انجام برسانید؛ اقداماتی همچون کاشتن چند درخت، سفر به نقاط دیدنی دنیا، پرداخت هزینه تحصیلی  چند کودک یتیم، وقت گذرانی با خانواده یا ...

تهیه این لیستها به شما کمک می کنند تا جلوی پای خود را به روشنی ببیند و گامهای بعدی را محکم و استوار بردارید. شاید این سؤال برایتان پیش بیاید: "چه اصراری بر نوشتن است؟ خب... من می دانم که باید چه کاری را انجام دهیم و چه کاری را انجام ندهم!"

اجازه بدهید برای روشن شدن این مسئله مثالی بزنم. آیا تا کنون تجربه نقاشی منتظره با طراحی یک ساختمان را داشته اید؟ تا زمانی که طرح را در ذهن خود مرور می کنید هیچ عیب و نقصی در آن نمی بینید: اما به محض این که نقاشی یا طرح را روی کاغذ پیاده کنید ایرادات خودشان را نشان میدهند. انگاه متوجه می شوید که بین تصور ذهنی و آنچه در مقابل دید گانتان قرار گرفته تفاوت زیادی وجود دارد. آن گاه دست به کار می شوید، پاک کن را برمیدارید و تغییراتی را روی کاغذ ایجاد می کنید. سپس آن قدر این کار را ادامه می دهید تا به طرح ایده آل خود دست یابید.

البته این شیوه کاری مختص افراد مبتدی نیست؛ بلکه طراحان و نقاشان حرفه ای دنیا هم با همین روش آثاری به یاد ماندنی خلق کرده اند شاهکارهایی که با آن ها در دنیا شناخته شدند و پس از مرگشان نیز در ذهن مردم زنده مانده اند. این گونه افراد با پاک کردن آنچه در آثارشان نمی پسندند و ترسیم علائقشان تغییراتی ایجاد می کنند. همین تغییرات هم به کار آنان ارزش می دهد
اکنون ما باید دست به کار شویم و نبایدهای ذهنی و آنچه را نمی پسندیم از صحنه کرداران پاک کنیم. سپس آنچه را می پسندیم برای اجرا، بر روی صفحه کاغذ زندگی میان بنویسیم. آن گاه بی شک یا ایجاد تغییر در گفتار، پندار و کردارمان تبدیل به شاهکار آفرینش می شویم. البته تغییر به سادگی اتفاق نمی افتد؛ چون در مجموع، ما انسانها در مقابل تغییر مقاومت می کنیم و حاضر نیستیم از ناحیه امن خود خارج شویم: حتی اگر این ناحیه امن، راحتی فلاکت باری را برایمان در برداشته باشد.

اجازه دهید که نخستین تجربه تغییر در زندگی را به شما یادآوری کنم. با فرارسیدن لحظه تولد، هریک از ما برای آمدن به دنیایی جدید آماده می شدیم. بی شک در آن لحظات، ترس و وحشتی عجیب سراسر وجودمان را فرا گرفته بود. از شدت ترس و هیجان دنیای ناشناخته ای که می خواستیم به آن پایگذاریم بر خودمان میلرزیدیم، تا حدی که صدای گریه مان با ناله مادر درهم آمیخته بود.

بی شک هریک از ما ترجیح میدادیم که آن محیط تاریک و مملو از آب را تحمل کنیم؛ ولی تغییر را تجربه نکنیم، حتی اگر میدانستیم این تغییر ما را به دنیایی پر از نعمت، اسایش، رفاه، رسیدن به استقلال و داشتن حق انتخاب و تصمیم گیری می رساند؛ اما امروز که زندگی در این دنیا را تجربه کرده و از آن لذت برده ایم دیگر حاضر نیستیم به دنیای پیش از تولد مان برگردیم! بنابراین اکنون هم به وضعیت موجود عادت کرده ایم و تغییر کردن و تغییر دادن شرایط امروز برایمان بسیار دشوار است؛ زیرا دوباره نمی خواهیم از ناحیه امن و راحت خود پای بیرون گذاشته و زندگی جدید و بهتری را تجربه کنیم.

اگر هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم و خورشید را نگاه می کنیم امروزمان را تنها فرصت زندگی خود بدانیم، شیوه زندگی مان متفاوت می شود. آن گاه دیگر هرگز فرصتها را نمی سوزانیم. بیایید هر شب به شکرانه روزی که زندگی کردیم با سپاسگزاری به رختخواب برویم، برنامه ای برای فردای خود بنویسیم و به شوق اجرای آن، صبح بعد زودتر بیدار شویم. این گونه است که از تمامی لحظات زندگیمان استفاده می کنیم و از آن لذت می بریم؛ زیرا مرگ پدیده ای ارزشمند است و پایان هرزندگی فرصتی است برای تولد زندگی ای دیگر با هر مرگ یک زندگی آغاز میشود. همان طور که با پایان هر فصلی از سال، فصلی دیگر آغاز خواهد شد. زندگی آدمی بدین گونه است. مرگ فرصتی است برای نو شدن دنیا. با رفتن هر انسان، فرصتی در اختیار دیگری قرار می گیرد تا در جهان هستی نقشی ایفا کند و تغییری در آن به وجود آورد.

زندگی همانند مسابقه دوی امدادی است. هر یک از دوندگان قطعه چوبی در اختیار دارد. باید مسیری را بدود و چوب را در اختیار دونده بعدی قرار دهد. نفر بعد هم، پس از دویدن مسیر مشخص شده خود، چوب را به نفر بعدی می سپارد. در نهایت هم، عملکرد تمامی اعضای تیم در تعیین نتیجه مسابقه تأثیرگذار است و تیم پرنده را مشخص خواهد کرد.

اکنون از خودمان بپرسیم: «آیا وظیفه مان را در مقابل دونده قبلی به درستی انجام داده ایم؟ آیا رسالتمان را در مقابل دونده بعدی به نیکی انجام خواهیم داد؟ آیا چوب مسابقه را در زمان مناسب و با رکوردی پذیرفتنی تحویل او می دهیم؟ آیا در مقابل کسانی که با رفتنشان فرصت زندگی را برای ما فراهم کرده اند شرمنده نیستیم؟ اگر امروز سر سفره زندگی نشسته ایم به درستی از این سفره بهره برده ایم ؟ پا گرسنه از سر سفره برمی خیزیم؟»

فراموش نکنید که دیر یا زود باید از جا برخیزیم و سفره را در اختیار دیگران قرار دهیم؛ همان گونه که دیگران با ترک کردن سفره، ان را در اختیار ما قرار داده اند. از همین الان و در همین لحظه، تصمیم بگیریم که چگونه می خواهیم زندگی کنیم. برای خلق شاهکار زندگی مان هنوز فرصت داریم؛ بنابراین تمرکزمان را بر روی کارهایی قرار دهیم که باید ان ها را انجام دهیم. سپس بدون اتلاف وقت برای خلق بهترین ها گام برداریم. لحظه ها به سرعت در حال گذر هستند و انتخاب با شماست که با آنها چگونه رفتار کنید.

جدیدترین روش جوانسازی واژینال
سبک زندگی
کودک وبانوان
گردشگری
فناوری اطلاعات
سلامت
آشپزی
چهره ها
دکوراسیون
رازهای موفقیت
سرگرمی
نام:
ایمیل:
* نظر: